મારી તો જો લાત

મારી તો જો લાત, દરેક બારણે તાળા નથી હોતા, 

તૂટેલો ખાટલો મૂડી એની, ઝૂંપડીમાં પિટારા નથી હોતા,

ભોળવાઈ શકે તો ભોળવાઈ જા મટકતી આંખોમાં,

યાદ રાખજે ઢળેલાં પોપચામાં પછી ઈશારા નથી હોતા,

હાથમાં હાથ રાખી ફરે જે યુગલ આખા ગામમાં,

કોણ કહે છે કે એમના ઘરમાં કોઈ તીખારા નથી હોતા,

દરિયાની સરહદ પણ ક્યાં બાંધી શક્યા છીએ,

એમાં ક્યાં તું પૂછે કે, વાદળોને કેમ કિનારા નથી હોતા,

આતો સંજોગોએ ઝુકાવ્યો છે માણસને 'સ્પર્શ:'

બાકી મળતા બધા માણસો કાંઈ બિચારા નથી હોતા.

મારી તો જો લાત, દરેક બારણે તાળા નથી હોતા, 

તૂટેલો ખાટલો મૂડી એને, ઝૂંપડીમાં પિટારા નથી હોતા.

✍️નિશાંક મોદી

વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ....ભૂંસાતી ગુજરાતી

જાણે દરિયામાં મોતી ખોવાય, એમ ખોવાઈ ગઈ,

ભાષા મારી ગુજરાતી, ન જાણે ક્યાં ભુલાઈ ગઈ,

હવે કાનો માતર વાળી બારાખડી યાદ રહેતી નથી,

એબીસીડી વચ્ચે હ્ર્સ્વઇ દીર્ઘઈ ક્યાંક ગૂંચવાઈ ગઈ,

આજકાલ વર્ગીકરણ થઈ રહ્યું માણસનું ભાષા સ્તરે,

જાણે ગુજરાતમાં જ ગુજરાતી ભાષા વિસરાઈ ગઈ,

પાટીનું થયું સ્લેટ, બિલાડીનું થયું કેટ, મકાનનું થયું ફ્લેટ,

લાગે કે એક સગીર બાળા, ખૂંખાર અંગ્રેજમાં પિંખાઈ ગઈ,

પોતાનપણું લાગી આવે જ્યારે વાત કરે કોઈ વિદેશમાં,

ગુજરાતી ભાષા મોતી જ છે, બસ પરદેશમાં વેચાઈ ગઈ,

જાણે દરિયામાં મોતી ખોવાય, એમ ખોવાઈ ગઈ,

ભાષા મારી ગુજરાતી, ન જાણે ક્યાં ભુલાઈ ગઈ...

✍️નિશાંક મોદી

Indian Cricket Test Victory at Gabba

कोई चोटिल होकर भी खड़ा रहा,

नींव का पत्थर जो वहाँ लगाना था,

लकीर तो मिटा दी पर सोचा नही,

पैरो के निशान जहाँ आशियाना था,

कब तक इतिहास दोहराया जाता,

नए साल का नया इतिहास बनाना था,

कई दिनों से जो क्वारंटाइन हो गया,

वो तिरंगा दूसरे वतन में जो लहराना था,

रक्त बहे जो जरूरी नही की लाल हो,

एक धरती को नीले खून से सजाना था।

✍️निशांक मोदी

2020- Year of The Fear, 2021- Take Care Dear

सालो की गिनती में मनमानी हुई,

एक साल की थोड़ी बेईमानी हुई,

देख अपने भी गले लग ना पाए,

सांसो को सांसो से भी परेशानी हुई,

तू तो मेरे घर की थी चादर.. क्यों

अस्पताल में जाकर आसमानी हुई,

कश्ती किनारे पे थी, पानी शांत था,

बस एक ये सिर्फ जिंदगी तूफानी हुई,

खर्चा तो कम हुआ है इस साल,

फिर भी इस बार ज्यादा हानि हुई,

सालो की गिनती में मनमानी हुई,

एक साल की थोड़ी बेईमानी हुई।

✍️निशांक मोदी

आज मेरा घर टूटा है, कल तेरा घमंड टूटेगा

आज मेरा घर टूटा है, कल तेरा घमंड टूटेगा,

आज संग समय का पहिया नजाने कब रूठेगा,

दोपहरी तपती धूप में जलना तेरा वाजिब लेकिन,

कभी तो शाम होगी यहां, कभी तो सूरज डूबेगा,

गलतफहमी की आखिर तक पास होंगे लोग मेरे,

आज जो हाथो मे हाथ है ये साथ भी कभी छूटेगा,

मदहोशी में जी रहा इंसान खुद को खुदा मानके,

लूटकर जो खड़ा किया कारवां वो भी कोई लूटेगा,

फर्क होता है आसमान के सितारे और गुब्बारे में,

जो हवा के बहकाने से उड़ा किसी धार से फूटेगा।

- निशांक मोदी (पहेली पंक्ति मेरी नही है)

શિક્ષકદિન 2020

વાંચી શિક્ષકદિનનો તહેવાર, આવ્યો મનમાં વિચાર,

બદલાઈ શિક્ષકની રીત કે બદલાઈ શિક્ષણની ધાર?

જોને આજકાલ ધ્રૂજતા નથી હાથ કઈ ખોટું કરતા,

ખોવાયા જ્યારથી સોટીના નિશાનને ફૂટપટ્ટીનો માર,

નિશાળમાં જ ગોઠવાઈ જાય પુસ્તકો ને નોટબુકો,

હલકું થઈ ગયું દફતરને વધ્યો ત્યાં જીવનનો ભાર,

ડરથી ઝૂકે બાળકો, નથી આપતા મનથી સન્માન,

હૃદય સુધી પહોંચે એવા, નથી બન્યા ઈન્ટરનેટના તાર,

શિક્ષણ ઉપરાંત શીખવે જ્ઞાન વહેંચવાની કળા,

વિદ્વાન મળતા નથી બસ મળે હવે તો ગુરુના પ્રકાર,

ગૃહકાર્ય કરતાં થઈ ગયા વાલીઓ કોને કહીએ!

કૃષ્ણ તારે જન્મવું પડશે કરવા અર્જુનની જેમ બેડો પાર.

- નિશાંક મોદી

अभी तो सोया था में और अभी सुबह हो गई

अभी तो सोया था में और अभी सुबह हो गई

कहा खो गई मेरी परछाई,

सामने लौट फिर आई तन्हाई,

एक तरफ चुभे चादर की सिलवटे,

दूसरी ओर दर्द बाँटे मखमली रजाई,

दिन के उजाले में साथ देती जो हिम्मत,

खिलाफ जाकर रात में नजाने क्यू गवाह हो गई,

अभी तो सोया था में और अभी सुबह हो गई,

वक़्त इतना कम की सपने नही आते,

कभी आ भी जाए तो अपने नही आते,

नींद मिले तो कहना फुरसत लेकर जाना,

कुछ लोग है जिन्हें घड़ी के कांटे मापने नही आते

एक साथ, एक हमसफ़र, कुछ पल ही तो मांगे थे,

छाया अंधेरा ऐसा की ख्वाहिशे सारी गुनाह हो गई,

अभी तो सोया था में और अभी सुबह हो गई,

सोचा मांग लू कुछ, पर अब सितारे कहा टूटते है,

सामने मिल जाये तो ठीक वरना लोग कौन पूछते है,

सिर्फ सुबह, दोपहर, शाम, रात कटती नही यहाँ,

मिनिटे, घण्टे, दिन, महीने, साल किस्तो में गुजरते है,

घर के हालात तो ठीक है, जिंदगी के हालात भी पूछो,

सुबह होकर दोहराते, कल फिर एक रात तबाह हो गई,

अभी तो सोया था में और अभी सुबह हो गई।

- निशांक मोदी